„Dzielnica Dworcowa”

W ostatnim numerze „chojniczanina” ukazała się wzmianka na temat rewitalizacji „Dzielnicy Dworcowej”. Ten szczytny program z pewnością ucieszył wielu mieszkańców Chojnic, w tym i mnie, dlatego w dzisiejszym numerze gazety chciałbym przedstawić państwu pocztówki z dawnej niegdyś ulicy Dworcowej. Swoim zasięgiem obejmowała ona również dzisiejszą ulicę Piłsudskiego, co wyraźnie widać na widokówkach z czasów zaboru pruskiego jako ulicę ” Bahnhofstrasse „. Ulica Dworcowa wraz z dzisiejszą ulicą Piłsudskiego to cały ciąg pięknych kamienic, zabytków naszej architektury oraz dwie ważne szkoły: podstawowa nr 3 i technikum, których obydwu tak na marginesie jestem absolwentem.

Tutaj też znajdują się dwie spośród moich „ulubionych” architektonicznie kamienic w mieście, są to Dworcowa 14 oraz Dworcowa 16-18, zawsze sobie wyobrażałem jak pięknie by one wyglądały gdyby przywrócono im dawną świeżość. Moim zdaniem są to prawdziwe perły miejskiej architektury i pojawiła się realna szansa na ich rewitalizację. Pierwsza z wymienionych kamienic liczy sobie 106 lat, wybudowano ją pod mieszkania czynszowe, jednak we wczesnym PRL-u mieściła się tu siedziba Milicji Obywatelskiej, a jej piwnice „gościły ” aresztantów, którzy niejednokrotnie byli w nich torturowani. Kamienica wyróżnia się bardzo nietypową klatką schodową która została umieszczona w niewielkiej wieży a wielospadowy dach i bogate zdobienia nadają jej niebywałego uroku. Tuż obok stoi druga z moich ulubionych kamienic, uwieczniona na pocztówce z największą ilością drzew a mianowicie Dworcowa 16-18. Jest to największa secesyjna kamienica w mieście, jej powierzchnia wynosi ok. 3 tys. m. kw. a ukończona została w roku 1910. Uwagę przykuwają tu przepiękne zdobienia w formie rzeźb, czyli dziesięć kobiecych twarzy ( każda inna ) oraz tzw. atlanty, czyli nasady w formie rzeźb rzymskich, które zakańczają filary budynku. Wspomniałem już o dwóch ważnych szkołach mieszczących się na ulicy Dworcowej, a więc Szkole Podstawowej nr 3 im. Pamięci Kolejarzy Chojnickich oraz Technikum nr 2, uwiecznionych na dolnej pocztówce z 1929 roku, a więc już w wolnej Polsce. Korzystając z „prawa głosu” w owym artykule, chciałbym wspomnieć dwójkę nauczycieli, których miałem przyjemność być uczniem, a którzy lata temu odeszli na wieczny spoczynek, zostając w pamięci wielu. A są to: charyzmatyczna p. Schulz, nauczycielka języka polskiego ( SP 3 ), która zawsze powtarzała iż język polski to przedmiot najważniejszy i nie będziemy mieli z nią lekko ( dzięki czemu w technikum było dla mnie „spacerkiem”) oraz prof. Wojtczak ( Technikum), który mawiał: „geografia to po części hobby, prawdziwa nauka to życie”. Pokazał nam iż nauczyciel szkoły średniej, powinien również po części wprowadzić młodego człowieka w dorosłe życie, nie tylko przygotować na studia czy do wykonywania zawodu.

Krystian Reszczyński

przez Redakcja Chojniczanin.pl

Reklama

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *